Liturgia jest modlitwą zbiorową Kościoła: według Soboru Watykańskiego II jest „szczytem, do którego” zmierza każda działalność Kościoła „i jednocześnie źródłem, z którego wypływa cała jego moc” (Sacrosanctum Concilium, 10). W centrum znajduje się celebracja eucharystyczna, podczas której przyjmuje się Ciało i Krew Chrystusa: jako pielgrzym Jezus sam idzie z uczniami i objawia im tajemnice Ojca, aby mogli powiedzieć: „Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił” (Łk 24,29).

Obrzędem liturgicznym, charakterystycznym dla Roku Świętego, jest otwarcie Drzwi Świętych: do ostatniego stulecia Papież mniej lub bardziej symbolicznie rozpoczynał burzenie muru, osłaniającego Drzwi. Z biegiem czasu murarze podjęli kroki, aby całkowicie usunąć cegły. Od 1950 roku grube mury skrywające Drzwi Święte były rozbierane wcześniej, aby podczas uroczystej liturgii chóralnej Papież mógł popchnąć drzwi od zewnątrz i przejść przez nie jako pierwszy pielgrzym. To i inne wyrażenia liturgiczne towarzyszące Rokowi Świętemu podkreślają, że pielgrzymka jubileuszowa nie jest aktem intymnym, indywidualnym, ale znakiem drogi całego ludu Bożego w stronę Królestwa.

Zdjęcia pochodzą z serwisu www.freepik.com