Życiorys św. Franciszki
Święta Franciszka Ksawera Cabrini (Frances Xavier Cabrini), znana jako Matka Cabrini, urodziła się 15 lipca 1850 roku w Sant'Angelo Lodigiano we Włoszech. Była najmłodszym z trzynaściorga dzieci. Już od najmłodszych lat marzyła o pracy misyjnej i pragnęła wyjechać do Chin, inspirując się działalnością św. Franciszka Ksawerego, od którego przyjęła swoje zakonne imię.
Mimo głębokiego powołania kilkakrotnie odmówiono jej przyjęcia do zgromadzeń zakonnych z powodu kruchego zdrowia. Nie poddała się jednak i poświęciła swoje życie służbie najbardziej potrzebującym. W 1880 roku założyła Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Najświętszego Serca Jezusowego, którego charyzmatem stała się ewangelizacja oraz troska o ubogich, dzieci, chorych i ludzi opuszczonych.
Choć całym sercem pragnęła zostać misjonarką w Chinach, papież Leon XIII skierował ją na zupełnie inną drogę. Miał powiedzieć do niej słynne słowa: „Nie na Wschód, lecz na Zachód.” Posłuszna decyzji Ojca Świętego w 1889 roku wraz z kilkoma siostrami udała się do Nowego Jorku, gdzie tysiące włoskich emigrantów żyły w skrajnym ubóstwie, często bez dostępu do edukacji, opieki medycznej i duszpasterskiej.
Matka Cabrini szybko dostrzegła, że migranci potrzebują nie tylko pomocy materialnej, ale przede wszystkim poczucia, że są mile widziani i mają swoje miejsce w Kościele. Tworzyła szkoły, sierocińce, szpitale i domy opieki, które stawały się dla przybyszów z różnych stron świata prawdziwym domem. Jej życie było świadectwem chrześcijańskiej gościnności – otwierania serca i drzwi przed każdym człowiekiem, niezależnie od jego pochodzenia, języka czy sytuacji życiowej.
Pomimo słabego zdrowia odznaczała się niezwykłą odwagą i wytrwałością. Ponad trzydzieści razy przepłynęła Ocean Atlantycki, zakładając dzieła apostolskie w Stanach Zjednoczonych, Ameryce Południowej i Europie. Za jej życia powstało 67 szkół, szpitali, sierocińców i klasztorów, które służyły tysiącom ludzi poszukujących nowego życia z dala od rodzinnej ojczyzny.
Powtarzała swoim siostrom: Świat jest zbyt mały dla tego, czego pragnie Serce Chrystusa oraz: Czyńcie wszystko z miłości do Jezusa.
Zmarła 22 grudnia 1917 roku w Chicago. Została kanonizowana przez papieża Piusa XII w 1946 roku jako pierwsza obywatelka Stanów Zjednoczonych wyniesiona do chwały ołtarzy. Cztery lata później ten sam papież ogłosił ją patronką wszystkich migrantów i emigrantów, wskazując ją jako wzór troski o ludzi opuszczających swoje domy w poszukiwaniu bezpieczeństwa i lepszego życia. Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 22 grudnia.
Święta Franciszka Ksawera Cabrini jest jedną z patronek Światowych Dni Młodzieży w Seulu 2027. Choć nigdy nie odwiedziła Korei, jej życie doskonale wpisuje się w przesłanie tego wydarzenia. Korea Południowa stanie się miejscem spotkania młodych ludzi ze wszystkich kontynentów, kultur i języków. Matka Cabrini przypomina, że prawdziwa gościnność nie polega jedynie na przyjęciu gościa, ale na dostrzeżeniu w nim brata lub siostry i stworzeniu przestrzeni, w której każdy może poczuć się kochany, szanowany i u siebie. Jej świadectwo zachęca młodych, aby budowali Kościół otwarty, pełen miłosierdzia i gotowy przyjąć każdego człowieka z taką samą miłością, z jaką przyjmuje nas Chrystus.
Symbol: Parowiec
Parowiec symbolizuje misyjną gorliwość św. Franciszki Ksawery Cabrini oraz jej niezachwiane zaufanie Bogu. Aby móc nieść pomoc większej liczbie potrzebujących, ponad trzydzieści razy przepłynęła Atlantyk statkiem. Jest to znak jej gotowości do słuchania Bożego wezwania i całkowitego zawierzenia Jego woli.
Modlitwa
Panie wszystkich narodów,
wspominając świętą Franciszkę Ksawerę Cabrini,
która stała się matką dla migrantów
i dała światu przykład gościnności,
spraw, abyśmy rozpoznawali Ciebie w tych, którzy są dla nas obcy,
burzyli mury uprzedzeń i dyskryminacji
oraz budowali mosty jednoczące ludzi.
Amen.
Seul 2027
Płatności realizowane przez 