przepisy o wypoczynku a obowiązek zgłaszania do kuratorum oświaty

Ministerstwo Edukacji Narodowej w przekazanym stanowisku przypomina, że przepisy dotyczące wypoczynku dzieci i młodzieży mają ściśle określony zakres zastosowania i odnoszą się wyłącznie do form spełniających ustawową definicję „wypoczynku”.
Zasady te wynikają z:
- ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty,
- rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży.
Kiedy mamy do czynienia z „wypoczynkiem” w rozumieniu prawa?
Zgodnie z art. 92a ustawy o systemie oświaty, wypoczynkiem jest wyjazd, który łącznie spełnia następujące warunki:
- jest organizowany w celach rekreacyjnych lub regeneracji sił fizycznych i psychicznych,
- obejmuje program zajęć rekreacyjnych, sportowych, kulturalno-oświatowych lub turystycznych,
- trwa nieprzerwanie co najmniej 2 dni,
- odbywa się w czasie ferii letnich, ferii zimowych lub przerw świątecznych,
- przyjmuje formę kolonii, obozu, zimowiska, półkolonii lub biwaku.
Dopiero spełnienie powyższych kryteriów powoduje, że dana forma podlega obowiązkowi zgłoszenia do kuratorium oświaty.
Z pisma MEN wynika jednoznacznie, że o zastosowaniu przepisów nie decyduje nazwa wyjazdu, lecz jego charakter, cele i program.
Oznacza to, że:
➡️ wyjazdy rekolekcyjne, których celem jest formacja religijna i duchowa,
➡️ nieukierunkowane na wypoczynek rekreacyjny,
➡️ pozbawione programu typowo wypoczynkowego (zajęć sportowych, rekreacyjnych, turystycznych),
➡️ odbywające się poza czasem ferii i przerw świątecznych,
nie spełniają definicji wypoczynku w rozumieniu ustawy o systemie oświaty, a tym samym nie podlegają obowiązkowi zgłoszenia do kuratora oświaty.
Kluczowe znaczenie ma program i cel wyjazdu
MEN wskazuje, że obowiązek zgłoszenia dotyczy wyłącznie tych form, które:
- realizują cele wypoczynkowe i regeneracyjne,
- przewidują program rekreacyjno-sportowy lub turystyczny,
- są organizowane w ustawowo określonych terminach wypoczynku szkolnego.
Jeżeli natomiast wyjazd ma charakter stricte rekolekcyjny, skoncentrowany na:
- modlitwie,
- konferencjach,
- celebracji liturgii,
- formacji religijnej,
i nie realizuje celów wypoczynku określonych w art. 92a ustawy, nie podlega reżimowi przepisów o wypoczynku dzieci i młodzieży.
Podsumowanie
Nie każdy wyjazd dzieci i młodzieży jest „wypoczynkiem” w rozumieniu prawa oświatowego.
Wyjazdy rekolekcyjne, które nie mają charakteru wypoczynkowego, nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia do kuratorium oświaty.
Ostatecznie decydują:
- cel wyjazdu,
- jego program,
- czas realizacji,
a nie sam fakt udziału dzieci i młodzieży ani organizator kościelny.