Niestrudzony kontynuator dzieła ŚDM odszedł do Domu Ojca. Dziękujemy za pontyfikat Franciszka
Najdrożsi bracia i siostry, z głębokim bólem muszę ogłosić śmierć naszego Ojca Świętego Franciszka. O godzinie 7.35 tego ranka biskup Rzymu Franciszek powrócił do Domu Ojca - przekazał w Poniedziałek Wielkanocny 21 kwietnia kard. kamerling Kevin Farrell.
Zaznaczmy, że pochodzący z Argentyny papież był także obecny na II ŚDM w Buenos Aires w 1987 roku jeszcze jako kapłan. Mógł już wtedy usłyszeć zaproszenie z orędzia do młodych Jana Pawła II, skierowanego do uczestników ŚDM w Argentynie, aby w Kościele zająć się opcją preferencyjną na rzecz młodzieży. Wtedy także padły słowa o Ameryce Południowej jako kontynencie nadziei. Pontyfikat Jana Pawła II pod względem duszpasterstwa młodzieży był przełomowy, ponieważ Jan Paweł II jako pierwszy istotnie zajął się grupą społeczną, której na imię MŁODZIEŻ. Kontynuatorami tej wizji duszpasterstwa stali się następcy - papież Benedykt XVI i Franciszek.
Przeczytaj więcej o pontyfikacie Franciszka
Jakie są znaczące rysy pontyfiktu Franciszka w odniesieniu do młodzieży?
- Ukazywanie Kościoła jako "szpitala polowego", a więc takiej struktury, w której miejsce może znaleźć każdy, na różnym poziomie wiary i osobistej relacji do Boga. Kościół w nauczaniu Franciszka ma misję, by wychodzić na peryferie, do ludzi poranionych przez grzech i własne słabości. To misja miłosiernego Samarytanina, który jest gotowy poświęcić swój czas i pieniądze, aby pomóc człowiekowi na drodze w powrocie do zdrowia. Ten rys pontyfikatu ma szczególne odniesienie do ludzi młodych, którzy zmagają się z różnego rodzaju cierpieniem - poczynając od pustki duchowej, depresji a kończąc na zranieniach fizycznych, czy także ranach będących skutkiem wykorzystania seksualnego.
- Wskazywanie na "towarzyszenie" jako ważny element w formacji młodzieży. Dziś, kiedy coraz trudniej o stałą formację grup w środowisku parafialnym, towarzyszenie staje się wyjściem w tej sytuacji. Młodzi migrują ze wsi do miasta, w poszukiwaniu pracy czy polepszenia warunków życia. Nie zawsze jest możliwe zatrzymanie się na dłużej w jednym miejscu. Wielu młodych zwyczajnie też nie chce się zrzeszać, tworzyć wspólnot. Mają jednak potrzebę porozmawiania, czy bycia wysłuchanym. Stąd model towarzyszenia staje się istotną formą wsparcia.
- Podkreślenie "wartości służby". To Franciszek apelował w Krakowie, by wstawać z kanapy i robić raban. Wstawać do misji w świecie - by nieść dobre słowo nadziei, być wsparciem dla innych. W tych słowach kryje się ogromne zaufanie, jakie papież miał do młodych, stawiając im za wzór Chrystusa Sługę. Wcześniej w duszpasterstwie młodzieży większą uwagę przykładaliśmy do formacji religijnej, gromadząc młodych na spotkaniach w salkach, czy podczas szkolnej lekcji religii. Franciszek zmienił proporcje, mówiąc, że dużo ważniejsze od salkowych spotkań i wykładów z moralności jest wyjście do ludzi, do konkretnej służby bliźniemu.
- Wskazywanie nowych dróg w duszpasterstwie młodzieży. Papież mimo wieku bardzo trafnie diagnozował problemy w duszpasterstwie mlodzieży. Zwracał uwagę na język przepowiadania, by był adekwatny do ludzi młodych, przede wszystkim zrozumiały. Mogło niektórych zaszokować użycie przez papieża słów typu influencer. Ale to nie wszystko. Papież wskazywał na konieczność strategii, czyli planowania duszpasterstwa zgodnie z przyjętym kluczem. Kiedy wyznaczał hasła na kolejne ŚDM-y widać było, że nie są przypadkowe, ale logicznie powiązane. Bez wątpienia można dostrzec w pontyfikacie Franciszka wizję, realizowaną w oparciu o opcję preferencyjną na rzecz młodzieży.
Papież Franciszek, obok orędzi na ŚDM, pozostawia szczególnie ważny dokument dotyczący duszpasterstwa młodzieży - adhortację Christus Vivit. Adhortacja powstała po Synodzie Młodych, który odbywał się w Rzymie w 2018 roku. Od początku jej powstania jako KBO ŚDM podejmujemy wysiłek, szczególnie podczas KFDM, aby ten dokument stawał się podstawą myślenia o Kościele dla młodych we współczesnym świecie.
