Kościół, który zrodził się bez misjonarzy. Jak to możliwe? Pierwsza część historii
Bez kapłanów, a jednak udźwignęli ciężar misji. Druga część historii
Wyzwania współczesnego Kościoła w Korei
Po okresie dynamicznego wzrostu i rozwoju, który trwał od drugiej połowy XX wieku aż po początek XXI wieku, Kościół katolicki w Korei Południowej staje dziś wobec nowych, złożonych wyzwań społecznych i religijnych. Zmieniająca się rzeczywistość kulturowa i demograficzna kraju wymaga od wspólnoty kościelnej głębokiej refleksji nad sposobem obecności w społeczeństwie i nowymi formami duszpasterstwa.
Jednym z najbardziej widocznych zjawisk jest spadek pobożności i uczestnictwa w życiu religijnym, szczególnie wśród młodego pokolenia. Współczesna młodzież, żyjąca w świecie nowoczesnych technologii, globalnych trendów i intensywnego tempa życia, często nie odnajduje w Kościele przestrzeni, która odpowiadałaby jej doświadczeniom, pytaniom i potrzebom duchowym. W efekcie coraz więcej młodych ludzi dystansuje się od praktyk religijnych, a udział w liturgii czy katechezie staje się dla nich jedynie epizodem z dzieciństwa.
Kolejnym problemem jest kryzys edukacji religijnej. Tradycyjne niedzielne szkoły, które przez dziesięciolecia stanowiły ważne miejsce formacji wiary dzieci i młodzieży, zmagają się dziś z malejącą liczbą uczniów. Brakuje także dobrze przygotowanych katechetów i nauczycieli potrafiących w atrakcyjny, kompetentny sposób przekazywać treści wiary. W wielu parafiach pojawia się potrzeba profesjonalizacji nauczania kościelnego, a także poszukiwania nowych metod dydaktycznych, które potrafiłyby połączyć Ewangelię z realiami współczesnego życia.
Sytuację komplikuje również spadek zaufania do instytucji religijnych. W mediach coraz częściej pojawiają się doniesienia o nadużyciach, konfliktach czy nieprzejrzystości działań niektórych duchownych. Skandale te, choć dotyczą niewielkiej części środowiska, rzutują na obraz całego Kościoła i stają się pretekstem do krytyki ze strony opinii publicznej. W konsekwencji część wiernych przeżywa rozczarowanie, a inni odchodzą, poszukując duchowości poza instytucjonalnym Kościołem.
Na te trudności nakładają się czynniki demograficzne – Korea należy dziś do krajów o jednym z najniższych współczynników dzietności na świecie. Społeczeństwo szybko się starzeje, a liczba ludności wiejskiej, gdzie tradycyjnie wiara była silniejsza, systematycznie maleje. W wielu parafiach maleje liczba powołań kapłańskich i zakonnych, a w niektórych regionach pojawia się problem utrzymania dotychczasowej sieci duszpasterskiej. Kościół staje wobec pytania: jak zachować żywotność i liczebność wspólnot w społeczeństwie starzejącym się i coraz bardziej zindywidualizowanym?
Wreszcie, coraz większe znaczenie ma konkurencja kulturowo-religijna. Obok chrześcijaństwa silną pozycję zachowuje buddyzm i różne formy tradycyjnych wierzeń koreańskich, zwłaszcza wśród osób poszukujących duchowych doświadczeń niezwiązanych z instytucjami. Dynamicznie rośnie też liczba ludzi, którzy deklarują się jako niereligijni, choć nie zawsze oznacza to brak zainteresowania sprawami duchowości. W tym pluralistycznym kontekście Kościół musi na nowo zdefiniować swoją misję i język – tak, aby wiara chrześcijańska mogła być dla współczesnych Koreańczyków propozycją sensu, wspólnoty i nadziei.
Konferencja prasowa ‘W drodze na ŚDM Seul 2027’, 24.09.2024
Korea znajduje się w szczególnym kontekście, odmiennym od dotychczasowych gospodarzy Światowych Dni Młodzieży – w kraju, gdzie współistnieje wiele tradycji religijnych. W tym środowisku Kościół katolicki w Korei nieustannie wciela w życie chrześcijańskie cnoty „przebaczenia” i „dzielenia się”, kształtując je w społeczeństwie i żyjąc w pokoju z innymi wspólnotami wiary.
Pomimo trwającej od dziesięcioleci rzeczywistości „podzielonego narodu”, Kościół w Korei od ponad 70 lat stara się przezwyciężać skutki tego podziału, podejmując wysiłki na rzecz pokoju i jedności narodu koreańskiego.
Owocem tych działań jest nowe zjawisko, które określamy mianem „K-Catholic” i „K-faith” – znak żywej wiary i zaangażowania młodych Koreańczyków. Młodzież koreańska jest otwarta na dialog międzyreligijny i pragnie harmonijnego, pokojowego współistnienia.
Abp Peter Soon-Taick Chung, OCD, podczas konferencji w Watykanie powiedział:
Pielgrzymka ŚDM Seul 2027 będzie czymś więcej niż tylko wielkim zgromadzeniem. Będzie to głęboka podróż, podczas której młodzi ludzie, zjednoczeni z Jezusem Chrystusem, będą rozważać i omawiać współczesne wyzwania i niesprawiedliwości, z którymi się mierzą. Będzie to także wielkie święto, pozwalające doświadczyć żywej i pełnej energii kultury, którą tworzą młodzi Koreańczycy. To wydarzenie stanie się również sposobnością do dzielenia się i zanurzenia w dynamicznej, pełnej pasji kulturze młodzieży Korei, a zarazem okazją do wymiany doświadczeń i rozmowy o wspólnych troskach i pragnieniach.
Dzięki tej wspólnej drodze pielgrzymi ŚDM staną się „odważnymi misjonarzami”, inspirowanymi do życia radością Ewangelii, którą odkryli. Kościół, zjednoczony w tym czasie, z uwagą wsłucha się w głosy młodych i będzie im towarzyszyć w całej pielgrzymce. Zobowiązuję się dołożyć wszelkich starań, aby młodzi ludzie z całego świata mogli doświadczyć głębokiej radości z bycia integralną częścią Kościoła.
Karolina Błażejczyk, ks. Tomasz Koprianiuk